Wonderwel op de Zeeheld

Het was een bijzondere bijeenkomst op basisschool de Zeeheld op donderdag 11 april 2019. Het team kwam samen voor een introductie over het Wonderwel project waar zij na de meivakantie mee beginnen. De leerkrachten hadden er zin in en wachten nieuwsgierig tot ik zou beginnen. 

Voor mij is het altijd spannend of ik mijn gehoor meekrijg in de verwondering die ik voel voor hoe wij mensen ons praktisch functioneren voor elkaar hebben. Het lijkt heel gewoon dat wij water uit de kraan krijgen, dat onze drollen worden opgeruimd en er stroom uit een stopcontact komt? Maar als ik het perspectief een slag draai zijn deze vanzelfsprekendheden opeens heel bijzonder.

Dat draaien doe ik heel eenvoudig door vragen te stellen: 'wie weet waar het water in dit glaasje vandaan komt of hoe alle drollen elke dag weer opgeruimd worden of hoe komt stroom in ons stopcontact?'. De leerkrachten keken mij verbaast aan toen zij probeerden deze vragen te beantwoorden. Ik vertelde dat ik kinderen dezelfde vragen stel en ze uitnodig om niet bezig te zijn of hun antwoord goed of fout is, maar vrij te fantaseren.

Eigenlijk is het moment van 'niet weten' het leukst. Dan staat je hoofd aan. Terwijl als je het antwoord weet is in die zin de lol eraf: het hoofd gaat uit. Daarom vertelde ik de leerkrachten dat het erg leuk is om met de kinderen dat moment van 'niet weten' te waarderen. Vanuit dat 'niet weten' komt de behoefte om op onderzoek te gaan en tot weten te komen.

Tijdens de bijeenkomst was er een bijzonder moment toen de leerkrachten elkaar aankeken en ik aan één van hen vroeg wat er aan de hand was.  Ze zei: 'ik vind het zo gek dat ik de antwoorden op deze simpele vragen niet weet'. Dat werd beaamd door andere leerkrachten en het voelde voor mij of ze zich daarvoor schaamden. Ik zei: 'dat is niet zo gek omdat de techniek die dit regelt het zo goed doet dat we er niet bij hoeven stil te staan'.

Maar het is natuurlijk ook erg jammer omdat deze materie zoveel kansen biedt om kinderen te binden aan hun directe omgeving. De waterkringloop, bacterien die drollen eten en bliksemkracht die wij uit een stopcontact halen, het zijn allemaal pracht voorbeelden van hoe wij mensen leven met de natuurkrachten. En hoe wij mensen deze krachten hebben doorgrond en op sublieme wijze naar ons hand hebben gezet. Overigens geeft dat vermogen van de mens mij ook vertrouwen dat het met de duurzaamheid wel goedkomt: wij kunnen veel voor elkaar krijgen.

De leerkrachten hadden na mijn workshop veel zin om binnenkort met hun leerlingen aan de slag te gaan met Wonderwel. Ik ben benieuwd wat de kinderen van Wonderwel vinden en ik heb al zin in de evaluatie.